Wprowadzenie - rozwój osobisty to walka.

"Unikaj głośnych i przewlekłych przemów, ponieważ i jedno i drugie jest nieprzyjemne i świadczy o zarozumiałości i próżności. Nie mów nigdy o sobie, o swoich sprawach ani o swoich bliskich, chyba że zachodzi taka konieczność, a wtedy staraj się to uczynić tak krótko i zwięźle, jak tylko zdołasz. Jeśli wydaje ci się, że ktoś inny mówi o osobie zbyt wiele, staraj się wyciągnąć z tego dobre wnioski, ale nie naśladuj go, choćby przemawiając upokarzał się i oskarżał. O swoim bliźnim i jego sprawach myśl tyle tylko, by móc powiedzieć o nim coś dobrego, kiedy nadarzy się okazja" - Wawrzyniec Scupoli: Walka duchowa

Rozwój osobisty to nieustanna walka z naszymi słabościami, to ciągłe uczenie się, lekcja pokory. To nauka prawidłowych relacji międzyludzkich i uporządkowania swojego życia.

Jak się okazuje najtrudniejszym zadaniem dla człowieka jest udzielenie sobie odpowiedzi na pytanie: "Co mam robić teraz?" Często bowiem wobec rzeczy mniej przyjemnych mówimy sobie "później", "nie teraz". Trudność ta jest poważna i na pewno odkładanie rzeczy na później nie jest dobrym rozwiązaniem. Nie można czekać na lepsze czasy, bo nikt nam nie podaruje spokojnego i uporządkowanego życia. Kto wciąż czeka na lepsze jutro nie zrobi nic lub zrobi bardzo niewiele. W rozwoju osobistym i duchowym użyj broni TERAZ.
Teraz rób to co jest do zrobienia.